Cytrusy witamina C

Witamina C. Sk膮d pochodzi i jak dzia艂a?

Witamina C to najpopularniejsza witamina we wsp贸艂czesnych czasach. Spotka膰 mo偶na j膮 praktycznie wsz臋dzie, ale witamina witaminie nier贸wna. Na co nale偶y zwr贸ci膰 uwag臋, a czego unika膰 przy wyborze odpowiedniej naturalnej witaminy C? O tym powiemy wkr贸tce, a tymczasem zach臋camy do zapoznania si臋 z artyku艂em wyja艣niaj膮cym czym tak dok艂adnie jest witamina C oraz przydatne informacje jej dotycz膮ce.

Czy wiesz, 偶e LitoFlex庐 zawiera do 40 razy wi臋cej witaminy C ni偶 cytryna? To kolejny pow贸d, aby codzienn膮 diet臋 uzupe艂ni膰 w naturaln膮 witamin臋 C pod postaci膮 proszku z dzikiej r贸偶y.

Witamina C historycznie

Witamina C (kwas ascorbinowy) zosta艂a odkryta jako jedna z pierwszych witamin z pocz膮tkiem XX wieku przez W臋gra Alberta Szent-Gy枚rgyi. Wyodr臋bni艂 on j膮 pierwotnie z papryki i kapusty. W 1933 r. Sir prof. Walter Norman Haworth, profesor na Uniwersytetach Newcastle i Birmingham 聽聽przedstawi艂 jej struktur臋 chemiczn膮. Obydwaj otrzymali za to w 1937 r. Nagrod臋 Nobla w dziedzinie medycyny i chemii. Nieco p贸藕niej polski i szwajcarski biochemik Tadeusz Reichstein opracowa艂 metod臋 przemys艂owej produkcji witaminy C z cukru gronowego, on r贸wnie偶 zosta艂 nagrodzony Nagrod膮 Nobla.

Szkorbut 鈥 choroba ludzi morza

Historia witaminy C jest d艂uga i chwalebna. Witamina C zosta艂a poznana na ca艂ym 艣wiecie poprzez chorob臋 wywo艂ywan膮 jej brakiem czyli szkorbutem. Marynarze cierpieli cz臋sto podczas d艂ugich rejs贸w na zapalenie dzi膮se艂, zapalenia staw贸w, zanik mi臋艣ni, krwawienia samoistne. Wielu umiera艂o na niewydolno艣膰 serca. Tego, 偶e by艂o to spowodowane brakami witaminy C wynikaj膮cymi ze z艂ego od偶ywiania na pok艂adzie, kiedy przez d艂ugi okres spo偶ywane tylko suchary i suszone mi臋so, wtedy jeszcze nikt nie wiedzia艂. R贸wnie偶 angielski lekarz okr臋towy James Lind.

Lind聽wynalaz艂 jednak w 1752 r. metod臋 leczenia szkorbutu 鈥 艣wie偶e owoce. Pomara艅cze i cytryny pomog艂y dw贸m chorym.

Z tych odkry膰 skorzysta艂 nieco p贸藕niej znany 偶eglarz James Cook. Zabra艂 ze sob膮 na pok艂ad kiszon膮 kapust臋 i cytryny, dzi臋ki temu w czasie swoich d艂ugich rejs贸w nie traci艂 ze swojej za艂ogi marynarzy umieraj膮cych na szkorbut. W 1776 zosta艂 za to odznaczony przez Towarzystwo Kr贸lewskie.

Witamina C w kapu艣cie

Dzia艂anie witaminy C

Najwa偶niejsz膮 i najpo偶yteczniejsz膮 witaminy C jest jej zdolno艣膰 zwalczania tzw. wolnych rodnik贸w. Wolne rodniki powstaj膮 z tlenu lub jako produkty odpadowe w trakcie przemiany materii u ludzi.

Witamina C dzia艂a razem z elementami 艣ladowymi jak selen, cynk czy mangan jak wewn臋trzny 艣rodek przeciwko rdzy. Chroni ona nasze kom贸rki przed utlenianiem powodowanym przez wolne rodniki.

Poza tym witamina C wzmacnia nasz system immunologiczny, obni偶a zapadalno艣膰 na przezi臋bienia, ale r贸wnie偶 na reumatyzm, astm臋 czy alergie.

Mniej znane jest znaczenie w budowie kolagenu, tkanki 艂膮cznej czy stymulowanie proces贸w detoksykacji w w膮trobie oraz wi膮zania i wydalania zanieczyszcze艅.

Pochodzenie

Witamina C jako witamina centralna z multifunkcjami produkowana jest przez ro艣liny i zwierz臋ta. Materia艂em wyj艣ciowym jest cukier gronowy. Podczas 2 dzia艂a艅 biochemicznych powstaje witamina C. Naukowcy przypuszczaj膮, 偶e witamina C uczestniczy w przesz艂o 15.000 procesach metabolicznych. Jest to jednak jedna z najbardziej wra偶liwych witamin i szybko ulega zniszczeniu przez dzia艂anie ciep艂a, 艣wiat艂a lub tlenu.

Przegl膮d

Nawiasem m贸wi膮c, witamina C najcz臋艣ciej wyst臋puje w soczewkach oka lub we 艂zach. Tutaj jej zawarto艣膰 jest pi臋膰dziesi膮t razy wy偶sza ni偶 we krwi. Witamina C w p艂ynie 艂zowym utrzymuje wiele wolnych rodnik贸w z dala od soczewki oka.

R贸wnie偶 w samej soczewce oka wolne rodniki s膮 stale unieszkodliwiane. Je艣li ten mechanizm ochronny nie dzia艂a prawid艂owo, soczewka oka zaczyna przygasa膰. Rezultatem jest za膰ma. Witamina C chroni przed zm臋tnieniem soczewki.

Oko, witamina C we 艂zach

Fan witaminy C

Linus Pauling, chemik i laureat Nagrody Nobla, by艂 tak przekonany o efektach zdrowotnych i przed艂u偶aj膮cych 偶ycie substancji, 偶e po艂yka艂 jej ogromne ilo艣ci w ostatnich latach swojego 偶ycia, do 18 gram贸w dziennie. Takie zalecenia dotycz膮ce wysokich dawek mo偶na wci膮偶 obecnie gdzie nie gdzie przeczyta膰, ale nale偶y je krytycznie rozwa偶a膰.

Pauling wierzy艂, 偶e ludzie musz膮 u偶ywa膰 tyle witaminy C dziennie, co zwierz臋ta. Policzy艂, 偶e ich potencjalne dzienne spo偶ycie witaminy C jest wysokie i osi膮gn膮艂 warto艣ci od dziesi臋ciu do dwunastu gram贸w dziennie. Poniewa偶 tak du偶膮 dawk臋 trudno spo偶y膰 z normalnym jedzeniem, uciek艂 si臋 do czystej witaminy C.

Laureat Nagrody Nobla zmar艂 w wieku 93 lat. To uczyni艂o go wzorem do na艣ladowania dla wielu. Jego d艂ugie 偶ycie by艂o dowodem skuteczno艣ci suplement贸w witaminy C. To przekonanie zosta艂o wzmocnione przez przesadne interpretacje bada艅 epidemiologicznych. Podobno dzia艂anie ochronne witaminy C zosta艂o udowodnione kilkakrotnie – dzi艣 wielu ekspert贸w uwa偶a te badania za nieco bardziej trze藕we.